Transient

Dominik Bukowski (wibrafon) i Kasia Kadłubowska (marimba) swoją debiutancką płytą „Transient” przekonują, że aby tworzyć dobrą muzykę, nie trzeba używać instrumentów o wielkich możliwościach kształtowania dźwięku. Brzmienie wystarczy budować za pomocą regulowania wibracji i siły uderzenia. W projektach, które z założenia mają być minimalistyczne, prostota jest przecież wyłącznie atutem.

Album „Transient” to ukłon w stronę mistrzów minimalizmu XX. wieku: Terry’ego Rilleya, Philipa Glassa, czy Steve’a Reicha. Oprócz utworów słynnych minimalistów, duet na warsztat wziął m.in. kompozycję Arvo Parta – “Fratres”. Jest to blisko jedenastominutowy, transowy dialog pomiędzy wibrafonem i marimbą, wzbogacony efektami elektronicznymi w wykonaniu Steffena Dixa – niemieckiego saksofonisty, zaangażowanego w muzykę elektroniczną. To jedyny utwór, w którym zakłócony zostaje intymny kontakt pomiędzy Kadłubowską i Bukowskim. Dzięki elektronice, “Fratres” Arvo Parta nabiera nieco mroczny charakter. W pozostałych kompozycjach frazy duetu dryfują, wzajemnie nakładając się i uzupełniając brzmieniowo. Dzięki zbliżonym możliwościom melodycznym wszystkie kompozycje są bardzo płynne, należą raczej do kategorii miękkich i nieagresywnych. Na płycie znajdują się tylko dwie autorskie kompozycje: „Transient” – Kasi Kadłubowskiej i “Dolorus” – Dominika Bukowskiego. Obie utrzymane są w spójnym klimacie, stroniącym od ekspresyjnych uniesień i eksperymentalnych rozwiązań formalnych. Przez całą płytę, muzycy bawią się artykulacją i dynamiką, dzięki czemu zgrabnie wypełniają dużą przestrzeń, którą zapełnić muszą tylko dwa instrumenty.

Dominika Bukowskiego, nikomu nie trzeba przedstawiać. Często widnieje w topowych zestawieniach jazzowych portali, jako wibrafonista roku, obok Bernarda Maseli, czy Bartka Pieszki; nagrywa z jazzowymi wyjadaczami (Piotr Lemańczyk, Maciej Sikała, Leszek Kułakowski); występuje na festiwalach w całej Polsce. Natomiast Kasia Kadłubowska to młoda marimbistka, pochodząca z Gdańska. Płytę „Transient” z pewnością uznać można za jej  największy dotychczasowy sukces. Zarówno, pod względem rozgłosu jak i poziomu wykonawczego, prezentowanego na albumie, a może przede wszystkim, z powodu uwrażliwiającego wpływu, jaki ta młoda instrumentalistka ma na Dominika Bukowskiego.

Choć płyta „Transient” wydana została dopiero w 2015, to artyści debiutowali już w roku 2008, projektem Duality – balansowali wówczas na granicy światła, słowa i elektroniki. W 2012. zaprezentowali światu swój kolejny projekt – Gry Miłosne, nawiązujący do tekstów Czesława Miłosza. Na nagranie pełnometrażowej płyty, w wykonaniu Kasi Kadłubowskiej i Dominika Bukowskiego, nawet ci niecierpliwi musieli więc poczekać całe 7 lat.

„Transient” w wykonaniu Dominika Bukowskiego i Kasi Kadłubowskiej to muzyka wrażliwa, ale pomimo swojej olbrzymiej melodyjności – nieoczywista (głównie za sprawą oryginalnie dobranego instrumentarium). Doskonale sprawdza się jako tło, do przemyśleń, a akustyczny trans, w jaki wprowadza, przynosi zwyczajną, prawdziwą ulgę. „Transient” z całą pewnością umożliwi nam chwilowe zatrzymanie się w czasie. Takie eksperymenty, choćby na niecałą godzinę – zawsze warto przeprowadzić.