Hotel Zauberberg

Choć Aki Takase dość regularnie grywa w większych grupach, jej kunszt przejawia się bodaj najpełniej w składach kameralnych. Do bogatej dyskografii dorzuca kolejną bardzo udaną pozycję, ponownie przy okazji składając hołd kulturze starego kontynentu – tym razem nie tylko w wymiarze muzycznym.

Album Hotel Zauberberg jest efektem dwuletniej wspólnej pracy artystki z niemiecką skrzypaczką Ayumi Paul. Aki Takase usłyszała ją w 2012 roku podczas koncertu, a sposób, w jaki Niemka wykonała „Partitę na fortepian i skrzypce” Witolda Lutosławskiego sprawił, iż pianistka zaproponowała grę w podobnym duecie. Nazwisko Ayumi Paul do najgłośniejszych być może nie należy, jednak muzyczne CV artystki zdradza szerokie, współczesne spojrzenie idące w parze z dużą uniwersalnością: w przeszłości skrzypaczka grywała z zespołami i orkiestrami kameralnymi, uczestniczyła w projektach muzyczno-wizualnych, a z drugiej strony na liście jej współpracowników pojawiają się postaci ze światów muzycznych tak różnych, jak Blixa Bargeld, Jóhann Jóhannsson, Audrey Chen, Ab Baars czy Ig Henneman. Do takiego grona dołącza właśnie jedna z najwybitniejszych pianistek jazzowej Europy.  

Zainspirowany „Czarodziejską Górą” Tomasza Manna i przesiąknięty muzyką europejską album Hotel Zauberberg zawiera wszystko to, czego po kolaboracji dwóch artystek tej klasy można się spodziewać. W osiemnastu fragmentach słychać wiele odniesień do klasycznych form kameralistyki. Pobrzmiewają więc fugi, menuety i preludia (na płycie, obok 11 utworów autorstwa Takase, oraz pięciu kompozycji wspólnych, znajdziemy bachowską Partitę Nr. 3, BWV 1006, Preludio oraz Menuett KV 1, G-Dur Mozarta).  Grę duetu cechuje muzyczna finezja i elegancja, której nieobca jest współczesna otwartość na improwizację. Dystynkcja miesza się tu z fantazją i awangardową werwą Japonki, zwiewność śpiewnego brzmienia Ayumi Paul z jej przenikliwością i wyczuciem w podążaniu za, a czasem w prowadzeniu doświadczonej pianistki. Urokliwa, kameralna melodyka sąsiaduje z ekspresyjnymi dialogami. Całość zamknięta w zbalansowanych, z rzadka przekraczających 4 minuty miniaturach, układa się w kolejne wyrafinowane dzieło autorstwa Aki Takase, której nazwisko od lat jest synonimem muzycznej lekkości i inteligencji.