Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Pierwsze co przyszło mi na myśl po przesłuchaniu płyty Dziki jazz, to zachwyt nad jej różnorodnością.
Album otwiera bardzo europejsko, lekko sentymentalnie płynąca kompozycja pt. „War”. Później krążek nabiera tempa i coraz więcej słychać na płycie brzmień z Nowego Yorku. Może unosi się tam gdzieś duch Marca Ribot’a i nagrań spod szyldu Tzadik records? Album Dziki Jazz to ponad wszystkim sporo dawka dźwięków bardzo dobrego zespołu – każdy muzyk ma w nim dużo miejsca dla siebie. Lokomotywę po społu napędzają gitara Patera i saksofony Kamińskiego, ale zaraz w pierwszym wagonie baluje na całego sekcja Gorzycki – Urowski. Płyta bardzo pociągająca… Bardzo, bardzo warto!
