The Arrival

Nie sposób ukryć faktu, że zarówno saksofonista Chico Freeman, jak i kontrabasista Heiri Känzig do zbyt rozpoznawalnych artystów na naszym podwórku raczej nie należą. Co prawda lepiej pod tym względem jest z chicagowskim instrumentalistą, który może się pochwalić pokaźną dyskografią, ścisłym związkiem z organizacją Association for Advancement of Creative Musicians, a także współpracą z muzykami klasy Mala Waldrona, McCoy Tynera, Lestera Bowiego czy Jacka De Johnette. Heiri Känzig jest z kolei prawdziwym wirtuozem kontrabasu, i to do tego stopnia, że jego umiejętności pozwalają mu się dobrze odnaleźć także w innych, choć nie tak znowu odległych od jazzu, stylistykach.

“The Arrival” to album, który został zarejestrowany w trakcie dwudniowej sesji w grudniu zeszłego roku. Czasu na zaprezentowanie swojego kunsztu było zatem stosunkowo mało. Jak się jednak okazuje, nie przeszkodziło to Freemanowi i Känzigowi w nagraniu jednej z bardziej przejmujących, kipiących emocjami płyt tego roku. Takiej, którą wypełnia muzyka niespiesznie płynąca, skromna, a zarazem wyrazista i bardzo konkretna.

Trzeba przyznać, że Chico Freeman i Heiri Känzig są w tym przypadku dla siebie równoprawnymi partnerami. Urodzony w Nowym Jorku, szwajcarski kontrabasista potrafi budować dramaturgię, nie będąc jednocześnie tłem dla saksofonisty. Równie interesujące są prezentowane przez niego solowe partie, jak i napędzający muzyków, solidny groove. Z kolei Chico Freeman gra melodyjnie, momentami ocierając się o ckliwość, ale granicy tej raczej nie przekracza. W ostatecznym rozrachunku to jednak długie frazy i surowa ekspresja biorą górę.

“The Arrival” to jazz zapatrzony w przeszłość o nieco sentymentalnym zabarwieniu. Za sprawą Chico Freemana i Heiri Känziga nie przyjmuje on jednak cech opery mydlanej czy harlequinów. Wręcz przeciwnie, tętni nowym życiem, kreatywnością oraz imponuje najwyższym poziomem wykonawstwa