Bez dwóch zdań to przykład płyty powstałej bez żadnego powodu, nie różniącej się od poprzedniczek, także zresztą wydanych dla ESC.  Wypełniają ją byle jakie piosenki, zaaranżowane efekciarsko i niemiłosiernie sztancowo. Robi się słabo słuchając tych plastikowych dźwięków, które w utworach wolnych przypominają ścieżkę dźwiękową do „Różowej Landrynki”, a w szybszych wigor  ratownika z Palm Beach. […]

Recenzowana płyta Michaela Blake’a ma ładną okładkę. Wiem, to rzecz gustu. Mnie się podoba. Została wydana dla Knitting Factory – po raz pierwszy, bowiem poprzednie wydawała niemiecka Intuition. Płyta Blake’a nagrana jest jedynie w kwartecie – to również nowość, bowiem poprzednie realizacje zaaranżowane były na znacznie większe składy. Być może było to uwielbienie większych zespołów […]

Co jest potrzebne aby nagrać mdłą, nikomu nie potrzebną i banalną i płytę? Dużo pieniędzy, albo dużo wpływowych przyjaciół. Gitarzysta Dominic Miller pierwszego ma za mało, a drugiego z naddatkiem. Sting jest jego starym przyjacielem, Alejandro Lerner także, a nowym stał się pewnie Placido Domingo. Wszyscy trzej występują na tej płycie, która po brzegi wypełniona […]

Doceniam wokalną sztukę Cassandry Wilson, jak również jestem pod dużym wrażeniem jej popularności. Sukcesy jej kolejnych płyt sprawiają, że swoją sztuką przekracza granice wewnątrz stylistycznej renomy.  I dobrze, że tak się dzieje. Zyskuje na tym także i recepcja muzyki jazzowej, Cassandra, co przecież nie jest tajemnicą, zalicza się do grona artystek jazzowych. Doceniać, a podziwiać […]

Jeśli dobrze liczę „Connected” jest trzecią autorską płytą Aarseta. Od czasów „Electronique Noire” i współpracy z Molvaerem, gitarzysta wciąż prezentuje mniej więcej ten sam styl. Bogato zaaranżowana muzyka skrząca się mnogością elektronicznych efektów, nakładek, skreczy – słowem wszystkiego tego, co niesie współczesne studio nagraniowe. Muzycy też dwoją się i troją, by ukazać świat jak najciekawszych […]

Przyznam, że dotychczas poczynania niemieckich muzyków związanych ze sceną jazzową kojarzyły mi się przede wszystkim z grupą muzyków niegdyś postrzeganą jako tzw. europejski free jazz, teraz coraz częściej zaś muzyką nazywaną free improv, a mającą tyleż wspólnego z jazzem, co z tradycją europejskiej (przede wszystkim) muzyki współczesnej. Kwartet Christofa Knoche, rodem z Niemiec ale nagrany […]

Oto płyta warta swojej ceny! Album Jamie Culluma zaczyna fajny, funkujący kawałek, w którym sporo rhythm’n’bluesa przywodzącego na myśl Raya Charlesa. Następne dwa już nie są takie dobre. Jakieś rozmamłane. Wolne, piosenkowe.  Raz fortepian ma klasycyzujące wstawki, innym razem jazzującą solówkę. Jakby Cullum nie mógł się zdecydować, dla kogo nie tylko ma być płyta, ale […]

Pianistę George’a Shearinga znają tylko miłośnicy starych nagrań. Ostatnio mało o nim słychać, a zasługi dla popularyzacji jazzu ma wybitne. Był niewidomy od urodzenia i uczył się przede wszystkim słuchając płyt. Wyemigrował z Londynu do USA i w 1949 r. nagrał pierwszy album w kwintecie z wibrafonem, gitarą i sekcją rytmiczną.  Specyficzne lekkie brzmienie i […]

Riti Records to autorska firma płytowa Joe Morrisa. Przyznam, że sposób gry Morrisa pozostawia we mnie mieszane uczucia. Od entuzjazmu, po umiarkowany optymizm, dlatego też z ich katalogu wybrałem płytę, o której najmniej mogłem przypuszczać.  Oczywiście gra na niej Morris, jednak nie w swej zwykłej roli gitarzysty, ale bandżysty i muzyka grającego na banjouke (rodzaj […]

Wspólna płyta Petera Brotzmanna i Joe McPhee należała chyba do najbardziej wyczekiwanych przez fanów obu muzyków. Obydwaj to niezwykle silne muzyczne osobowości, powstaje zatem tylko pytanie, który z nich album ten zdominował. Odpowiedź jest tyleż prosta co nieoczekiwana – obaj i co więcej zrobili to do spółki ze swoimi współpracownikami: basistą Kentem Kesslerem i perkusistą Michaelem […]