When The Heart Emerges Glistening

Gdyby recenzować najnowszą płytę młodziutkiego, bo przecież dopiero 29 letniego trębacza Ambrose’a Akinmusire’a, jeszcze miesiąc temu zapewne trzeba byłoby napisać, że oto mamy album jednego z najciekawszych młodych muzyków amerykańskiej sceny, który ma wszelkie szanse zostać jednym z najbardziej docenionych nowych graczy tamtejszej sceny. Teraz, kiedy nagrody Jazz Journalist Association zostały rozdane możemy śmiało stwierdzić, że szanse te zostały w pełni wykorzystane. Akinmusire zwyciężył w dwóch kategoriach – wschodzącej gwiazdy i trębacza roku, co tym bardziej jest imponujące, że konkurował z bardzo silną grupą już uznanych, a niekiedy wręcz wybitnych instrumentalistów jak Dave Douglas, Jeremy Pelt, Nicholas Payton, Tom Harrell czy Wynton Marsalis.

Tak więc mamy prawdziwy sukces i mnie cieszy on tym bardziej, że najnowsza płyta Ambrose’a, która z resztą wydana została nieco ponad miesiąc temu – „When The Heart Emerges Glistening” to jedna z najbardziej ekscytujących premier tego roku. Ekscytująca jest tu przede wszystkim muzyka, zaskakuje jednak też i fakt, że liner note, co prawda krótką, ale jednak, napisał sam prezes wszystkich prezesów Blue Note Records – Robert Lundvall, a to raczej nie zdarzało się wcześniej. Najbardziej jednak krzepiące jest to, że album ten, będący skądinąd debiutem Akinmusire’a w barwach Blue Note, nagrany został nie w konwencji dającej się opisać „otoczmy zdolnego, ale jeszcze nieopierzonego młodziaka znanymi sidemanami i dołóżmy do całości jeszcze kilku jazzowych celebrities i będzie dobrze”, ale najzwyczajniej z nie często przestrzeganym poszanowaniem dla wagi i znaczenia regularnego working bandu lidera z Walterem Smithem III na tenorze, Geraldem Claytonem za klawiaturą fortepianu, Harishem Ragahvanem na kontrabasie i Justinem Brownem – perkusja. Owszem jest gość specjalny Jason Moran, ale tylko w jednym utworze, nie na swoim głównym instrumencie, ale na Fenderze Rhodesie i w takich proporcjach, jakby nie chciał przeszkadzać regularnemu zespołowi.

Takie płyty jak „When The Heart Emerges Glistening” sprawiają, że w niepamięć odchodzą myśli o jakichkolwiek kryzysach w jazzie. Jest tu wszystko i tradycja, i silne zakorzenienie w jazzie ery postbopowej. Jest też miejsce na odwagę, która sugeruje, że i granie free to dla Akinmusire’a ważna część jazzowej historii, od której nie ma potrzeby się odżegnywać, ale nawet koniecznie trzeba z niej czerpać.  Akinmusire i jego zespół to jednak przede wszystkim ludzie młodzi i jako tacy nie tylko jazzem są zainteresowani. W jakiś niezwykły sposób te zainteresowania, czy to soulem, czy inteligentną muzyką rockową gdzieś pod powierzchnią słychać, ale nigdy nie sprawiają wrażenia, jakby się nimi ostentacyjnie chwalono. W ogóle muzyka tego młodego trębacza, a dodatkowo też i kompozytora wydaje się nadzwyczaj niewymuszona. To tym bardziej zachwycające, że Ambrose pisze poważną muzykę, nie puszcza do nikogo oczka, nie puszy się, świetnie prowadzi band i na dodatek nie forsuje siebie jako frontmana. Biorąc pod uwagę jego młody wiek to naprawdę nieczęsto spotykana sytuacja. Żeby więc nie przedłużać. Znakomity to album, dojrzały, mądry i w natchniony sposób zagrany!