Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Simon Nabatov – fortepian; Max Johnson – kontrabas; Michael Sarin – perkusja
Pewnego styczniowego dnia w 2016 roku, w nowojorskim studio nagraniowym Reservoir, spotkali się reprezentanci rosyjskiej i amerykańskiej sceny szeroko pojętego free jazzu. Potrzebowali zaledwie jednej sesji, żeby zarejestrować materiał na płytę, która ukazała się we wrześniu zeszłego roku nakładem świetnej, ale niedocenianej wytwórni Leo Records. Teraz mamy okazję wsłuchać się w to, co wyimprowizowali pianista Simon Nabatov, basista rodem z Nowego Jorku Max Johnson oraz perkusista Michael Sarin.
Okazuje się, że improwizacja jazzowa na “Free Reservoir” ma swoje uzasadnienie i prowadzi wyraźnie do celu. Panowie grają z dużą wyobraźnią. Kierują się kreatywnością: zmieniają tempa, ukazują szeroką paletę dźwięków i barw. Przelewają myśli na papier – rosyjski pianista, czyli jeden z faworytów założyciela Leo Record, gra w wyrazisty sposób. Kiedy trzeba – dysponuje miękkimi dźwiękami. Innym razem – wprawia fortepian w hałaśliwe i zawiłe tony, które rzadko grzęzną w swoim skomplikowaniu. Kontrabas Maxa Johnsona też spełnia swoją funkcję. Bardziej awangardowy sznyt poszukiwaniom tria nadaje właśnie nowojorczyk, którego notabene cenię za wydawnictwa w rodzaju “The Prisoner” z Ingrid Laubrock, Matem Manerim i Tomasem Fujiwarą, a więc w składzie równorzędnych improwizatorów. Michael Sarin chyba najmniej się tu wyróżnia, ale z pewnością nie zaniża bardzo dobrych wrażeń z odsłuchu tego potoku free jazzowej muzyki, który wpływa twórczo na słuchacza.
