Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Cuong Vu: trumpet; Stomu Takeishi: bass; Ted Poor: drums; Pat Metheny: guitar.
Pat Metheny miał fantazje wyjść z roli lidera. Postanowił zagrać w trio sidemana, z którym współpracuje od kilkunastu lat. Trochę jako gość honorowy, trochę jako obserwator swojego muzycznego wychowanka przyglądał się jak wietnamski trębacz – Coung Vu radzi sobie w trudnej roli lidera. Album Coung Vu Trio Meets Pat Metheny jest rejestracją tej ciekawej zamiany ról. Jaki wpływ mieli na siebie muzycy w tych okolicznościach?
Wietnamski trębacz i wokalista Coung Vu od lat współpracuje z super grupą Pata Methenego – Pat Metheny Group. Brał udział w nagraniach Speakinig Of Now (2002) i The Way Up (2005), gdzie oprócz gry na trąbce również śpiewał. Obie płyty nagrodzone zostały Grammy. Już wtedy młody trębacz zwrócił na siebie uwagę Pata Methenego. W maju 2016 panowie ponownie weszli razem do studia. Tym razem w kameralnym składzie, gdzie instrumentalny trzon stanowiło trio Coung Vu. Oprócz lidera na trąbce, na perkusji gra tam amerykanin Ted Poor, a na basie Japończyk – Stomu Takeishi.
W takim kameralnym składzie panowie nagrali album składający się z siedmiu utworów: 5 z nich to kompozycje Coung Vu, „Telescope” należy do Pata Methenego, a „Tune Blues” do Andrew D’Angelo. Bajkowy styl melodyjnej gry Pata doskonale przeciwstawia się mrokowi aharmonicznego tria, gdzie gra bębnów jest nad wyraz dynamiczna, pięciostrunowy bas kipi i pulsuje, a wysokie tony krzykliwej trąbki każdemu utworowi nadają charakter iście diaboliczny.
Coung Vu Trio Meets Pat Metheny to przede wszystkim wychodzenie sobie na przeciw, w różnej postaci i formie. Kompozycje są dość zróżnicowane, jednak każda z nich ma w sobie znamiona ciężkiego brzmienia typowego dla Coung Vu Trio. Ta atmosfera udziela się Patowi Methenemu, który słynie z beztroskich riffów i melodyjnych, kojących kompozycji. Wpływ ten najłatwiej zauważyć w utworze napisanym przez gitarzystę. Wybuchowe „Telescope” ma kilka momentów kulminacyjnych, wyczerpujące dynamiczne partie trąbki, olbrzymi ładunek brzmieniowy i rockowy charakter. Tymczasem promujące album Let’s Get Back (kompozycja Coung Vu) to utwór ze spokojnie snującym się perkusyjnym beatem i romantyczną elegijną melodią. Te dwie kompozycje doskonale odzwierciedlają jaki wpływ mogą mieć na siebie dwie osobowości muzyczne (w tym przypadku: eksperymentalny azjatycki trębacz i mainstreamowy jazzman ze Stanów).
Album Coung Vu Trio Meets Pat Metheny to nieoczekiwana mieszanka muzycznych preferencji. Dla fanów Pata Metheny płyta będzie sporym zaskoczeniem ze względu na mocne brzmienie i ciężkawy nastrój. Natomiast fanów Coung Vu Trio zdziwi klimatyczna siła melodyki instrumentu harmonicznego, który drzemie w gitarze Pata. Coung Vu Trio Pat Metheny to projekt zdecydowanie wart uwagi słuchaczy otwartych na nowe połączenia i inspiracje.
