Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Fundacja Słuchaj pomyślała o swoich słuchaczach (nomen omen) i sprezentowała im pod choinkę wydawnictwo z cyklu jak się gra dobry improwizowany jazz. A, że warto sobie o tym czasem przypomnieć, nie muszę chyba przekonywać ani czytelników Jazzarium.pl, ani siebie. W głównych rolach na “City Fall” obsadzono prawdziwych tuzów współczesnego free, w tym przede wszystkim saksofonistę Evana Parkera, naszego Mikołaja Trzaskę również na saksofonie, ale też i na basowym klarnecie oraz wytrawną sekcję rytmiczną: kontrabasistę Johna Edwardsa i perkusistę Marka Sandersa. Nagrania pochodzą z koncertu kwartetu w londyńskim Cafe Oto, który odbył się w wrześniu 2014 roku.
Muzyka zaprezentowana przez ważne postaci europejskiej sceny kreatywnego jazzu w wydaniu live urzeka nie tylko surowością, ale też i klarownym przekazem. Możemy się o tym przekonać po wysłuchaniu trzech nagrań składających się na zawartość “City Fall”. Należy powiedzieć, że są to kompozycje rozbudowane, bardzo swobodne i pomysłowe. Narracja bywa zawiła, zwroty trudne do przewidzenia – jednak zespół zazwyczaj nie gubi sensu swoich improwizacji i pamięta o obranej drodze.
Partie saksofonów Parkera i Trzaski są doskonale wyważone – panowie potrafią zagrać lirycznie, ale nie unikają również ognia. Współgrają ze sobą, lecz nie zawsze – bywa i tak, że rywalizują. Edwards i Sanders trzymają w karbach poszczególne kompozycje. Na szczęście nie są przy tym zbyt konsekwentni i sami ulegają duchowi wolnej improwizacji. Można powiedzieć, że “City Fall” Parkera, Trzaski, Edwardsa i Sandersa udowadnia, iż improwizowany jazz wciąż ma sens. Pod warunkiem, że pod względem poziomu wykonawczego jest grany tak jak przez ten kwartet.
