Breathing

„Breathing” jest trzecią solową płytą Anny Gadt. Tym razem towarzyszy jej trio RGG w składzie: Łukasz Ojdana na fortepianie, Maciej Garbowski na kontrabasie i Krzyszof Gradziuk na perkusji. „Breathing” bez wątpienia brzmieniowo kojarzy się z estetyką wytwórni ECM, lecz nie jest to jedyny muzyczny idiom, z którym można tę muzykę wiązać.

Album otwiera dyskretnie przebojowa kompozycja „Follow me”. Jest ona ujmująca już od pierwszych dźwięków, co sprawia, iż trudno oprzeć się wyruszeniu w podróż, do której wokalistka zaprasza w tym utworze. Anna Gadt, razem z jej doskonałymi muzykami, zaznajamia nas z bogatym, intrygującym, dźwiękowym pejzażem całego albumu. W tej muzyce jest pewna delikatność, subtelność, nienachalne emocje, lecz nie jest to kraina wyłącznie łagodności. W języku Gadt bowiem, poza śpiewanym tekstem i wokalizami, usłyszymy także niepokojące improwizacje, dziecięce jakby zawodzenie, piski czy krzyki. Pod rozmarzoną, subtelną powierzchnią odnajdziemy wiele dźwięków, które mogą zadziwić, a chwilami nawet – celowo! – wywołać pewien dyskomfort.

Konwencja „Breathing” nie jest konwencją piosenkarską, lecz zdecydowanie jazzową. Gadt zachęca do podróży, której co prawda przewodzi ona sama, lecz muzycy są w niej równie ważni. Nieraz bowiem dzieję się tak – np. w utworach „Don’t Go”, „Liryka śpiącego” czy „Just Be” – że naszą uwagę skupia przede wszystkim muzykujące jazzowe trio. Są tu też takie utwory, jak „Warm coat” czy „Lullaby for J” – miniatury, w których Gadt eksponuje liryczną, czułą stronę swego śpiewu. Dobrymi jazzowymi przebojami niewątpliwie mogą stać się wspomniane już „Follow me” czy „You”.

„Breathing” to płyta do smakowania, która zachwyci, ukoi, ale i niektóre jej sekwencje skutecznie podwyższą puls. Gadt potwierdza nią swoją pozycję jednej z najbardziej interesujących polskich wokalistek jazzowych, zaś towarzyszące trio RGG udowadnia, że na horyzoncie polskich zespołów akustycznych jest jednym z czołowych.