Breakthrough

Eldar Djangirov to, chciałoby się rzec, cudowne dziecko jazzu. Ma niespełna 26 lat, a już siódmy album i nominacje do Grammy na koncie. Urodził się w Kirgistanie, ale muzyką nasiąknął w Ameryce, gdzie przeprowadził się w wieku 10 lat. Powalającej techniki, wszechstronności i dorobku artystycznego może mu pozazdrościć niejeden rówieśnik. W jego utworach na pierwszy plan wychodzi kunszt i niezwykła lekkość z jaką wykonuje trudne muzyczne akrobacje. Czy jest coś czego ten chłopak by nie zagrał?

Słuchając płyty Breakthrough odniosłam jednak wrażenie, że niczym poza techniką mnie ona nie porywa. W zachwyt wprawiają piękne wykonanie i nieskazitelność tego albumu, jednak moim zdaniem przysłaniają one treść. Wierzę, że Djangirov mając takie umiejętności, jest w stanie pokazać odbiorcom jeszcze więcej w swoich kompozycjach. Breakthrough to chyba nie taki przełom , jak to zwiastuje tytuł., chyba, że chodzi o zmianę wytwórni z Sony na Motema Records. Mimo to, nie można Eldarowi zarzucić  zupełnego braku pomysłu na ten album. Pianista lawiruje między standardami takimi jak „Somebody Loves Me” czy „No Moon At All” , a z drugiej strony robi cover kawałka „Morning Bell” grupy Radiohead. Warto podkreślić, że ten 26-latek świetnie czuje się też w klasyce, gdyż równolegle do „Breakthrough” wydał solowy album „Bach/Brahms/Pokovief”. 
 Na płycie Eldarowi  towarzyszą artyści, z którymi wcześniej już współpracował i słychać, że świetnie się rozumieją. Armando Gola na kontrabasie i perkusista Ludwig Afonso obok Djangirova tworzą trzon zespołu, a gościnnie udzielił się Joe Locke na wibrafonie w kawałku „Blink” i Chris Potter na saksofonie w tytułowym utworze.

Jak mówi sam Eldar, jazz jest dla niego bardziej kreatywnym procesem i sposobem ekspresji aniżeli gatunkiem muzyki. Jestem pewna że coraz więcej będzie emocji  i kreatywności w jego kompozycjach. Zresztą przed nim jeszcze pewnie długie lata kariery, a ciągu tego czasu pewnie nowe przełomy, nowe składy i nowe pomysły.