Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!

Jazz nad Odrą: Kenny Garrett – grając hijiki

KennyGarretJnO

Ostatnia płyta Kenny Garretta Pushing The World Away pojawiła się w sklepach w wrześniu ubiegłego roku. Krążek jest trzecim albumem Garretta wydanym przez Mack Avenue Records. Saksofonista, kompozytor, lider zespołu dosłownie jak sugeruje tytuł albumu musiał „odrzucić” niekończący się napływ propozycji i usystematyzować priorytety w swoim kalendarzu tak, by móc zagłębić się w muzyce tworzonej na nową płytę. Na szczęście znalazł czas by wraz ze swoim kwintetem przyjechać do Polski. 10 kwietnia artysta wystąpi we wrocławskiej Hali Stulecia w ramach 50-tej edycji festiwalu Jazz nad Odrą.

„Nieustannie piszę, więc skomponowanie muzyki nie stanowi dla mnie trudności” mówi Garrett, który jest bez wątpienia obecnie najbardziej naśladowanym saksofonistą jazzowym. „Dużo podróżowałem z moim zespołem, jednak w czasie trasy koncertowej nie ćwiczyliśmy nowego materiału. Nagranie nowego albumu wymaga sporo przygotowań i żeby zdefiniować muzykę, musiałem „odejść” aby teraz czuć się zadowolonym i obdarowanym przez te utwory”.
Utwory z Pushing the World Away pozwalają dostrzeć, że Garrett dojrzewa ciągle jako kompozytor. Mulgrew Miller, pinista, jego wieloletni bliski przyjaciel napisał ostatnio, jeszcze przed śmiercią w DownBeat: „Kenny od zawsze miał wspaniałe brzemienie. Miał swoje własne, niepowtarzalne brzmienie, ale [dzięki własnym kompozycjom] to brzmienie przekształciło się w zniewalący, urzekający, poetycki głos”.

Garrett z kolei, ukłonił się w kierunku Millera, którego znał przez ponad 30 lat, otwierającym album utworem: „A Side Order of Hijiki”, który zdecydowanie nie dotyczy przygotowania wodorostów hijiki. „Żadne wodorosty” mówi Garrett, który nagrał bardzo ekspansywne solo na saksofonie altowym w tym utworze. „Tak naprawdę, wodorosty były słowem, którego Mulgrew używał do opisania mojego stylu gry. Powiedziałby „Słyszałem jak grasz hijiki”. (Hijiki to rodzaj brązowych alg wykorzystywanych w kuchni azjatyckiej o słodkawym smaku. Są składnikiem wielu zup i sałatek, stanowią doskonały dodatek – przyp.red.).

Garrett na płycie oddaje hołd swoim przyjaciołom i bohatorom. Wśród nich znajdują się: Chick Corea, Chucho Valdés, Sonny Rollins, Donald Brown. Stanowi to pewnego rodzaju pomost z albumem Garretta z 2012 roku Seeds From The Underground. Krytyka okrzyknęła tę płytę jako album bliźniaczy. Ale sam kompozytor mówi: „Po prostu pisałem. Na przykład, podczas mojej podróży do Gwadelupy skomponowałem beztroski kawałek o Wyspach Karaibskich, które przywodził mi w pamięci Sonny Rollinsa. Nazwałem go 'J’ouvert’, co znaczy po kreolsku karnawał. (…) Mam nadzieję, że Sonny’emu się spodoba”.

„Hey, Chick” jest eleganckim, wdzięcznym tańcem z ekpresyjnym solo Garretta na alcie. „Ma cechy hiszpańskie, marokański klimat” mówi Garrett, „to jest coś, co przywołuje mi w pamięci grającego Chicka (…)”.

„Chucho’s Mambo” z Rudy Birdem na instrumentach perkusyjnych i Ravi Bestem na trąbce jest kubańską salsą w interpretacji Garretta. Saksofonista mówi o Valdésie: „Próbowaliśmy grać razem, ale nie udało mi się dostać wizy na Kubę. Ale komponowaliśmy dla siebie wzajemnie”. Dodaje z dumą: „Chucho i ja świętujemy tego samego dnia urodziny (9 października – przyp.red.)”.

Obecnie trzon zespołu Garretta stanowią: Vernell Brown (pn), Corcoran Holt (db) i McClenty Hunter (dr). Na płycie oprócz nich zostali zaproszeni goście: Benito Gonzalez (pn), perkusiści: Marcus Baylor i Mark Whitfield Jr. oraz wspomniani wcześniej Rudy Bird i Ravi Best.

Pushing the World Away jest siedemnastym albumem 52-letniego Garretta jako lidera, w szczytowej formie jego możliwości, zarówno jako saksofonisty jak i kompozytora. Został on powołany do oczyszczenia swojej drogi, tak by mógł sięgnąć jeszcze głębszych pokładów swojej czystej sztuki.

CO? Kenny Garrett Quintet na festiwalu Jazz nad Odrą
KTO? Vernell Brown – piano; Corcolan Hort – bass; McClenty Hunter – drums; Kenny Garrett – alt sax; Rudy Bird –perc
GDZIE? Hala Stulecia, Wrocław
KIEDY? 10 kwietnia 2014
BILETY? 140/110/80 PLN 
KASA IMPARTU UL. MAZOWIECKA 17 otwarta od poniedziałku do piątku godz. 12.00 – 18.00 oraz na 2 godziny przed koncertem tel. (071) 341 94 32 rezerwacje@impart.art.pl

Autor: Redakcja

TO MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Jazzarium to jeden z najważniejszych polskich portali poświęconych muzyce jazzowej i improwizowanej, który od wielu lat z pasją dokumentuje najciekawsze zjawiska na polskiej i światowej scenie. Na naszych łamach znajdziesz rzetelne recenzje płyt, wnikliwe wywiady oraz relacje z najważniejszych koncertów i festiwali. Jesteśmy przestrzenią tworzoną przez miłośników dźwięku dla wszystkich tych, którzy w muzyce szukają autentyczności i artystycznej głębi.
Copyright 2026 Jazzarium
REALIZACJA: TV