Wiring

Gdy w ubiegłym roku pisaliśmy na naszych łamach o płycie grupy Trio 3 pt. „Refraction – Breakin’ Glass” nagranej razem z Jasonem Moranem, już wtedy snuliśmy przypuszczenia, że kolejny album tria zostanie nagrany z innym wziętym współczesnym pianistą: Vijayem Iyerem. Podobnie bowiem jak wcześniej Morana, tak rok temu właśnie Iyera słynne trio w składzie Oliver Lake na saksofonie, Reggie Workman na kontrabasie i Andrew Cyrille na perkusji zaprosiło do tygodniowej koncertowej rezydencji w nowojorskim klubie Birdland. Przypuszczenia te były trafne i, tak jak w przypadku albumu nagranego z Moranem, płyta „Wiring” z udziałem Iyera to kolejny wielki sukces.

Na swojej stronie internetowej muzycy Trio 3 określają siebie jako grupę pozbawioną lidera, złożoną z trzech indywidualności, nieprzywiązaną do jednej stylistyki. Powołują się na różnorodne inspiracje: jazzem tradycyjnym, bluesem, bebopem, awangardą, muzyką free. Na „Wiring” konsekwentnie realizują demokratyczne rozłożenie głosów w zespole oraz ową otwartość na odmienne artystyczne idiomy. Ich album to poważna jazzowa propozycja, w ramach której usłyszymy zarówno chwytliwe motywy rozpięte na pulsujących rytmach („The Prowl”, „Fallacies”), jak i freejazzowe wrzaski („Synapse II”, „Shave”, „Wiring”), kameralne zwierzenia („Rosmarie”, „Adagio”), bardziej tradycyjne swingujące i bluesowe numery („Slimm”, „Chiara”), w nawet – jak w przypadku zamykającego album „Tribute to Bu” – autonomiczny niemal solowy popis jednego artysty.

„Wiring”, w całej swej różnorodności, jest albumem prawdziwie mistrzowskim, który gwarantuje doświadczenie szerokiego spektrum muzycznych wrażeń. To jedna z tych płyt, która uzmysławia, jak pojemnym i odrębnym muzycznym gatunkiem jest jazz. U progu 2015 roku życzę sobie, by przyniósł on kolejne wybitne wydawnictwo sygnowane przez Trio 3.