Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
„I’m in the joy business” odpowiedział Roger Ridley zapytany przez Marka Johnson o to, skąd bierze się w nim ta moc, kiedy gra na ulicy. To od tych dwóch dżentelmenów zaczęła się sześć lat temu wielka śnieżna kula muzyki, która przetoczyła się chyba przez cały świat pod hasłem: „Playing for Change”. Teraz w nasze ręce trafia druga płyta pod tym szyldem – znów muzycy z przeciwnych krańców świata nagrali wspólnie piosenki po to, by nieść dobrą nowinę pokoju i radości a także, by budować szkoły muzyczne, w krajach, w których państwo nie może tego zapewnić.
Mark Johnson, pomysłodawca projektu, zupełnie niewinnie wyglądający producent muzyczny i reżyser wziął plecak, kamerę, sprzęt rejestrujący dźwięk, komputer i paczkę przyjaciół, z którą wyruszył w podróż. Wystartował z Nowego Orleanu, a potem zaliczył chyba wszystkie kontynenty tej planety. Nagrywał ulicznych grajków i wielkie gwiazdy (m.in. Bono i Manu Chao), wszystkich, którzy zgodzili się wziąć udział w jego niezwykłym projekcie. Później ścieżka po ścieżce montował utwory, gdzie duet śpiewali wokalista nagrany na chodniku w Nowym Jorku z damą śpiewającą na bezdrożach Afryki, a akompaniował im gitarzysta we Włoszech, sekcja z Mali, chór z RPA, i lutnista z Indii.
Na pierwszym krążku Playing for Change znalazły się głównie kompozycje o globalnej popularności – „One Love” Marleya, „Biko” Petera Gabriela, „Talikng About A Revolution” Tracy Chapman. Dzięki środkom zgromadzonym ze sprzedaży pierwszej płyty oraz biletów na koncerty „Playing for change Live” i gadżetów akcji dziś funkcjonować mogą: ośrodek dla uchodźców tybetańskich w Dharamsali, centrum edukacyjne w Tintale w Nepalu, dwie szkoły muzyczne w RPA, jedna w Ghanie, a właśnie budowana jest kolejna w Mali. Na Johnsona o muzyce zmieniającej świat patrzyć zaczyna się z coraz większym szacunkiem.
Na drugiej części tej niezwykłej składanki par excellance, kompozycje są już nieco inne, bardziej źródłowe, czerpiące swą moc już nie tylko z powszechnej rozpoznawalności, ale z regionu, z którego pochodzą wykonujący ją muzycy. Choć zmieściły się też i evergreeny takie jak „Gimmie Shelter” czy nawet „Imagine”.
Chyba najpiękniejszym momentem płyty jest, jak na rozmach „Playing for Change” utwór kameralny – nagrany wyłącznie przez muzyków z Kolumbii. 80 muzyków… Ta porywająca, słoneczna pieśń miłosna, o tęsknocie i nadziei na powrót ukochanej osoby do tytułowej Ziemi Zapomnienia swą niezwykłość czerpie także z tego, że jest demonstracją solidarności artystów z kraju, który od 50 lat ogarnięty jest wojną domową.
Cały album przepełnia radość, energia i pasja do grania. Wydawnictwu towarzyszy płyta DVD, która dokładnia pokazuje ten prosty, a skomplikowany, nierealny, ale skuteczny pomysł na łączenie ludzi i naprawianie świata.
Projektowi towarzyszy oczywiście strona www.playingforchange.com. A także strona fundacji www.playingforchange.org. Pod tymi adresami, a także na portalach społecznościowych można śledzić akcję, wspierać ją finansowo a także angażować się bezpośrednio w jej działania Playing for change. Warto conajmniej kupić płytę!
A historia zaczęła się tu…
