Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Pisałem już o zespole Hera wiele razy. Popełniłem nawet tekst pt. ‘Nowe Oblicze Hery”. Na ich koncert na Chłodną25 szedłem więc raczej nie-służbowo. Siadłem na końcu sali, nic nie notowałem, zamykałem oczy a głowa i nogi same skakały do rytmu a usta same nieustannie wykrzywiały się w uśmiechu. Czemu? Bo po pierwsze Hera to, jak mówią, one hell of a band, a po drugie, co – skłoniło mnie do tego, żeby kolejny tekst o nich popełnić – nieustannie się zmieniają. Na ich poziomie nie chodzi już tylko o rozwój – są coraz lepsi – ale o poszerzenie pola walki, o wchłanianie w swoją muzykę coraz to nowych przestrzeni i światów.
I do tego właśnie służy muzyka! By twarz nie mogła przestać się uśmiechać, nogi tańczyć, głowa kiwać a rozum studiować pamiętać i zachwalać ewolucję, proces, w jakim nieustannie jest Hera. Gdyby grali na Chłodnej koncert i dziś byłoby z pewnością jeszcze inaczej – takie kilkudniowe sesje zdarzają się im jednak, póki co, tylko w poznańskim Dragonie.
Niebawem ukaże się, nakładem Multikulti Project, nowa płyta Hery pt. “Where My Complete Beloved Is”. Album powstał podczas koncertu w poznańskiej Scenie na piętrze. Kiedy publiczność domagała się więcej, Wacław Zimpel skromnie stwierdził, że wszystko co mieli do powiedzenia – zagrali. Obok czterech wyżej wymienionych dżentelmenów Herze towarzyszyli wtedy Sara Kałużna na tempurze i Maniucha Bikont studiująca śpiew tradycyjny. Z pewnością nagranie to będzie fascynująco inne od debiutanckiego, samotytułującego się albumu Hery. Ale to tylko zapis momentu, w którym Zimpel, Postaremczak, Wójciński i Szpura byli tam i wtedy. Pójdzie posłuchać gdzie będą jutro!
„Where My Complete Beloved Is
In that place there is no happiness or unhappines
No truth or untruth
Neither sin or virtue
There is no day or night, no moon or sun.”
