Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Nguyên Lê – guitars, guitar-synth., programmed synths; Michel Alibo – electric bass; Terri Lyne Carrington drums & vocals; Aïda Khann – vocals; Corin Curschellas – vocals; Meshell Ndegeocello – electric bass; Karim Ziad – gumbri & north african percussions; Bojan Zulfikarpasic – acoustic piano & Fender Rhodes piano
W podtytule mamy Celebrating Jimi Hendrix, co w pełni wyjaśnia zawartość kompaktu. Ponieważ autorem pomysłu 10. interpretacji świetnie znanych utworów jest bardzo uniwersalny wietnamski gitarzysta, można by się spodziewać kolejnej porcji gitarowych rajdów w tym mocno ogranym temacie.
Tymczasem spotyka nas miłe zaskoczenie, bo Lê nie tylko założył, że Hendrix powinien stanowić jedynie inspirację, ale zrozumieli to zaproszeni współuczestnicy sesji nagraniowej: skuteczna perkusistka, a także wokalistka Terri Lyne Carrington (współproducent), ekscentryczna basistka Meshell Ndegeocello, lub w jej zastępstwie Michel Alibo, malijska wokalistka Aida Khann i kilku innych.
Muzycy i wokaliści jakby wydobyli na światło dzienne szereg elementów dalekowschodnich i afrykańskich, które przecież tkwiły w muzyce Hendrixa, choć może nie do końca zdawaliśmy sobie z tego sprawę oszołomieni rockową stroną fenomenu. Z natury heavy-metalowy Manic Depression uskrzydliła afrykańską wokalizą Khann, Purple Haze przedstawiono funkowej, jednocześnie zwiewnej aurze, a Voodoo Child ozdobiono charakterystycznymi śpiewami obrzędowymi. Lê ponownie zaprezentował się jako niezwykle inteligentny gitarzysta. Wykorzystał pełną paletę efektów, ale unikał fraz, które kojarzyłyby się wprost ze świetnie znaną historią. Zabrzmiało to wystarczająco świeżo i interesująco.
