Nature Work

Cofamy się do 2017 roku, a więc niedaleko wstecz. Wówczas dwóch saksofonistów z Chicago Jason Stein i Greg Ward, którzy mieli okazję wcześniej ze sobą pracować przy okazji najróżniejszych miejscowych projektów postanowiło zacząć działać razem pod wspólnym szyldem. Jak postanowili tak zrobili zapraszając wcześniej sekcję dwóch rytmików, Jima Blacka na perkusji – człowieka, którego raczej nie trzeba czytelnikom Jazzarium przedstawiać oraz Erica Revisa – kontrabasistę zawdzięczającego swoją renomę w świecie jazzu raczej z działaniom sesyjnym u Branforda Marsalisa czy Tarbaby niż autorskim peregrynacjom w przestrzeni muzyki kreatywnej.

W kolejnych miesiącach, już jako kwartet o nazwie Naure Work, zagrali kilka wspólnych koncertów upewniających ich w słuszności idei grania razem i teraz zdecydowali się wreszcie zadebiutować jako formacja na rynku płytowym. I to jest dobra wiadomość. Nie tylko zresztą dla miłośników sceny chicagowskiej ale w ogóle dla słuchaczy ceniących sobie rzetelnie i brawurowo zagrany jazz uwolniony od barowo jamowej koleiny z do upadu rzeźbionej kolejnymi takimi samymi wersjami znanych standardów. Warto w tym miejscu wyraźnie zasygnalizować też, że to nie jest jazz w stylu „Jazz fajny jest”, który zamiast zachęcać do słuchania muzyki ciekawej uporczywie namawia do słuchania muzyki takiej jakiej słucha statystyczna pseudohipsterska większość.
Panowie grają na poważnie, nie dopisują ideologii ani afroamerykańskiej, ani społeczno politycznej, nie korzystają z tak bardzo częstych w naszych czasach uproszczeń i wydają się nie mieć ambicji sprostania oczekiwaniom masowym. Taka postawa sytuuje ich na obrzeżach zainteresowania ludności wychowanej na „trójkowych” para jazzowych muzycznych odkryciach. Ale to dobrze, bo przecież prawdziwy puls jazzu bije zupełnie gdzie indziej niż nam się często wmawia.