Gemstones

Moje myślenie o zespole RGG zaczęło się zmieniać, na początku powoli, a potem już szybciej, od wydania przez kontrabasistę Macieja Garbowskiego płyty “Elements”. Chciałem napisać, że solowej, ale w porę ugryzłem się w język i przypominam sobie, że została nagrana w trio równorzędnych muzyków. Pamiętam, że wałkowałem tę płytę niemiłosiernie i w audycji radiowej często sięgałem po tamte utwory. Z RGG raczej łączyła mnie szorstka przyjaźń przyznać to muszę.

Przed “Elements” RGG było dla mnie zespołem ciekawym, ale jednak trochę zbyt konwencjonalnym w zakresie jazzowego tria fortepianowego. Maciej Garbowski ruszył lawinę i wszystko się zaczęło. Teraz regularnie powstają płyty RGG z ciekawymi gośćmi, którzy dochodzą do takiego porozumienia między sobą, że wspinają się na wyżyny kreatywności. Są swobodnie nastawieni, pewni poczucia sensu wydobywania takich, a nie innych dźwięków. “Gemstones” to kolejna perełka w tej sygnowanej nazwą Fundacji Słuchaj serii.

Nowa płyta autorstwa 2/3 składu RGG i fińskiego trębacza Verneriego Pohjoli robi wrażenie. Nie jest tylko dopowiedzeniem muzycznym do “Out Of Garden” całego RGG, Verneriego Pohjoli i szwajcarskiego trombonisty Samuela Blasera. Tutaj nie ma pianisty Łukasza Ojdany, który od znakomitej strony zaprezentował się na wymienionej przeze mnie płycie. Również Samuel Blaser nie towarzyszy pozostałym muzykom. Bardziej kameralna formuła odpowiada jednak Rohjoli, Garbowskiemu i Gradziukowi. Grają odważnie i z pomysłem. Kiedy trzeba łagodnie, ale i bardzo zdecydowanie.

Szkoda, że piszę o tej płycie po Nowym Roku. Z pewnością byłaby uznana przeze mnie jako jedna z najciekawszych jakie zostały wydane w 2018. Czasami na te lepsze albumy czekać warto do ostatniej chwili.