Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Daga Gregorowicz (wokal, elektronika), Dana Vynnytska (wokal, fortepian), Mikołaj Pospieszalski (kontrabas, skrzypce)
Dagadana to jeden z tych nielicznych zespołów na naszym podwórku, z których można być dumnym. Zarówno w warstwie muzycznej jak i – co prawie się nie zdarza – tekstowej, są świetni. Jestem pewien, że z lat “nastych” XXI wieku obok Nosowskiej, Czesława Śpiewa, Gaby Kulki, Lao Che zapamieamy właśnie zespół Dagadana.
Jaka to radość, że znowu im się udało!
Już w pierwszych kilkunastu sekundach wirowania kompaktowego krążka słychać o co Dagadanie chodzi. Ze szmerów, gwizdów, skrzypień, przywodzących na myśli polską ludowość wyłania się energiczny i nowoczesny groove. Choć przesłanie zawarte w tekście piosenki “Czasem”, może nieco niepokoić swoją powagą – “a najważniejsze są chwile ulotne, bo zmieniają ciągle nam smak, trzeba mieć tylko oczy otwarte, gdy ktoś daje nam znak”, energia muzyki, solo skrzypiec Mateusza Smoczyńskiego, świetna linia fortepianu sprawia może nie będzie nas Dagadana do przesady wychowywać.
Już w następnym “Kiribati” język polski płynie tak pięknie w tempo nieoczywistej melodii, jak spod ręki najlepszych kompozytorsko-tekściarskich tandemów – Wasowski/Przybora, czy Krajewski/Osiecka.
W kompozycji “Sargofaj” do wymyślonego przez Dagadane języka, ustami Mirosława Baki dopisuje swe słowa poeta Jan Szutkowski. Zaraz potem do głosu dochodzi Sofija Andruchowycz (córka Jurija) – “Smak Twój”. Dwukrotnie na płycie pojawia się gość z Maroka, przyjaciel zespołu Hmad Ait Ibrahim. Gości na płycie zresztą jest aż 14! To kolejny dowód na nieoczywistość, niebanalność artystycznych wyborów Dagadany.
Nie jest to już od dawna jedynie polsko-ukraińskie trio, ale konglomerat przyjaciół, którzy kochają muzykę i szukają nowych brzmień, gdzie tylko się da – od pogranicza po bezgranicze…
