Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Jeff Parker do nagrania swojego pierwszego, autorskiego albumu podszedł z dużą pokorą. Wielbiciele eksperymentów avant-rockowych mogą czuć się lekko zaskoczeni. Za wyjątkiem kilku utworów muzyce z płyty LIKE-COPING bliżej do brzmienia Jim Hall Trio niż do eksperymentów grup Tortoise, czy Isotope 217.
Jeff Parker otóż sięga po formułę klasycznego, gitarowego tria. Towarzyszą mu – jak to w Chicago bywa – nie tylko muzycy, ale zarazem najbliżsi sąsiedzi i przyjaciele Chad Taylor i Chris Lopes. .Każdy z nich to oczywiście sprawny multiinstrumentalista.
Pozornie spraną do cna formę gitarowego tria Parker wypełnia znakomitymi, melodyjnymi i dyskretnymi kompozycjami. Wnikliwy słuchacz rozpozna w Parkerze jednego z ciekawszych gitarzystów jazzowych. Wcześniej jednak musi uważać by nie ulec zbytnio wyciszonemu nastrojowi całej płyty. Łagodność muzyki Parkera jest pozorna. Skrywa bardzo zaawansowane harmonicznie improwizacje i wycieczki formalne. Jeff Parker przyznaje, że muzyka daje mu wolność i to nie tylko artystyczną. Trzeba przyznać, że korzysta z niej swobodnie, ale nie bez ograniczeń. Tej pokory nauczyło go z pewnością grono niezwykłych chicagowskich muzyków, z którymi przyszło mu współpracować. Lista nazwisk zajmuje prawie jedną stronę książeczki!
