Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Marcin Masecki pianino, kompozytor, dyrektor; Kamil Szuszkiewicz – trąbka; Michał Górczyński – klarnet, saksofon; Tomasz Duda – saksofon; Piotr Domagalski kontrabas; Jerzy Rogiewicz – perkusja.
Młodzi muzycy warszawskiej sceny improwizowanej, związani w dużej mierze z klubokawiarnią Chłodnej25 grają jazz. Tak – jazz; i to osadzony w tradycji lat 30tych, 40tych, 50tych. Marcin Masecki stworzył orkiestrę – sekstet, w którego skład weszli: Jerzy Rogiewicz (dr) i Piotr Domagalski (db) – 2/3 zespołu Levity – Michał Górczyński (klarnet, saksofon), Tomasz Duda (saksofon) i Kamil Szuszkiewicz (trąbka). Właściwie tyle wystarczy, by zarekomendować tę płytę fanom twórczej muzyki. Na płycie „Chopin Chopin Chopin” jest jednak dużo więcej…
Profesjonalizm to przedsięwzięcie przede wszystkim koncertowe. Ma swoją strukturę, plan – początek, rozwinięcie i zakończenie – a nawet wielki finał, w staropolskim stylu – Poloneza. Nie znaczy to jednak, że muzyka ta jest przewidywalna. Już w pierwszym temacie „Długi” mamy i efektowny kolektywny motyw, duet pianina z perkusją, mocne uderzenie sekcji dętej, liryczne solo Maseckiego i przede wszystkim 11 minut muzycznego dialogu.
Hitem albumu jest „Ballada” – na nostalgiczno rzewnym akordzie pianina kładzie się niespiesznie saksofon. Akcenty zaznacza trójkąt (?). Po chwili włącza się i zaplata trąbka, w tle jakby chrapie kontrabas. Za moment budzi się drugi saksofon a na końcu bębny. Utwór bardziej się rozbudza, ale jego kanapowy, pociągający bardzo, klimat pozostaje.
Profesjonalizm łączy rozmaite brzmienia, stylizacje, ale chyba nie to jest najważniejsze. Słuchanie płyty „Chopin Chopin Chopin” sprawia po prostu dużą przyjemność – swoją energią, brzmieniem, grą poszczególnych muzyków, polotem i urokiem całości.
Wszyscy kochają Marcina Maseckiego… Taka prawda… Ponoć nawet pewien znany muzyk, z mocno innej muzycznej parafii, miał przyznać, że „to geniusz, który już dawno wszystkich nas tu przeskoczył”. Kiedy więc sięga się po kolejne nagrania tego autora, oczekiwania również znacząco rosną. Zamiast jednak stawiać sobie pytania czy Masecki nagrał genialną płytę, czy nie – lepiej jej posłuchać, pobyć z nią. Warto!
Byłoby dobrze, gdyby kariera Profesjonalizmu nie zakończyła się wraz z tym albumem.
