Top 3 XXI Festiwalu Kultury Żydowskiej w Krakowie wg. Mirona Zajferta

 

 

Absolutnie dla mnie nr  1, zaskoczenie, wręcz coś, co mnie powaliło nawet to był koncert The Sway Machinery z Khairą Arby. 

To herezja muzyki żydowskiej, połączona z herezją muzyki malijskiej stworzyła taki wulkan, że synagoga temple  w czasie ich koncertu aż się tak próbowała unieść ku górze. Żywioł, dynamit, ekspresja. No nie wiem jeszcze jak to nazwać. Gdzie chłopcy w Brooklinu The Sway Machinery, których ja widziałem 2 lata temu. Wtedy już się zapowiadało, że będzie radykalna i ostra jazda, a teraz grają tak, co można zrekapitulować, no po prostu nie biorą jeńców.  To jest takie ostre afro-beatowo-punkrockowe granie, aczkolwiek cały czas to gdzieś tam tkwi głęboko w jakiejś tradycji, jakichś źródłach pieśni synagogalnych, czyli te kulturowe klimaty są tak co prawda głęboko, ale cały czas czytelne. No i połączenie tego z charyzmatyczną wokalistką, Khairą Arby, która jest Malijką, ale tylko i wyłącznie ze swojego miejsca zamieszkania. Ona jest Tuareżką i właśnie śpiewa takiego bluesa-rocka tuareskiego, którego no choćby znamy z tego co gra, co śpiewa Tina River z tym, że jest ona wokalnie i ekspresyjnie dużo ciekawsza i dużo lepsza od Tinariven. 

Te dwa żywioły spotkały się i był to koncert niezapomniany. Taka rzecz, która rzadko mi się zdarza, ja w swoim życiu widziałem dziesiątki koncertów, natomiast po raz pierwszy zdarzyło mi się coś takiego, że ten koncert śnił mi się w nocy po jego obejrzeniu. Niesamowite. I to był nr 1 na mojej festiwalowej liście przebojów. 

(powyższy tekst jest spisaną wypowiedzią Mirona Zajferta, dyrektora Festiwalu Nowa Muzyka Żydowska, warszawskiego przyjaciela Krakowskiego Festiwalu Kultury Żydowskiej. Wysłuchał Kajetan Prochyra, współpraca al.)

Wykorzystane w tekście zdjęcie pochodzi ze strony krakowskiego festiwalu.