Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Bobby Bradford – kornet;
Frode Gjerstad – Saksofon altowy, klarnet;
Ingebrigt Haker Flaten – kontrabas;
Frank Rosaly – perkusja;
Czasami bywa tak, że muzycy którzy wielokrotnie współpracują ze sobą na przestrzeni lat, ulegają przyzwyczajeniom i nie są w stanie wykrzesać z takiej kooperacji nowej jakości. Znają swoje mocne i słabsze strony, reagują więc na próby improwizacji partnera w przewidywalny sposób. Takimi muzycznymi współpracownikami, których znajomość trwa już od dłuższego czasu i można ją liczyć w dekadach, są amerykański trębacz Bobby Bradford oraz norweski saksofonista Frode Gjerstad. Ich artystyczne projekty, czego najlepszym przykładem jest kwartet odpowiedzialny za nagranie płyty “Silver Cornet”, odznaczają się jednak dużą kreatywnością. I jeśli nawet jakieś nawyki wykształciły się w grze Bradforda i Gjerstada, to ich efektem są najwyższej jakości nagrania.
“Silver Cornet” dokumentuje i podsumowuje trasę koncertową kwartetu z 2014 roku. Skład grupy uzupełniają kontrabasista Ingebrigt Håker Flaten oraz perkusista Frank Rosaly. Mamy zatem do czynienia ze składem uznanych instrumentalistów, spośród których każdy może się pochwalić okazałym CV. Ton temu improwizowanemu jazzowi nadają rzecz jasna Bobby Bradford i Frode Gjerstad, prezentując słuchaczowi trzy utwory, tworzące tak naprawdę jedną całość. Świadczy o tym nie tylko sama muzyka, ale i tytuły kompozycji układające się w sentencję: „Silver Cornet tells a story about you and me, me and you”. Muzycznie jest to prawdziwy popis kolektywnej free jazzowej improwizacji pełnej zawirowań i zmian tempa. Sola na saksofon, kornet, kontrabas i perkusję są immanentną częścią tego zestawu kompozycji i każdorazowo wprawiają słuchacza w osłupienie.
“Silver Cornet” może być płytą, która przy pierwszym kontakcie nie sprawia dużego wrażenia. Wydaje się nieco chaotyczna, a dla niektórych być może zbyt głośna. Każde kolejne obcowanie z materiałem zarejestrowanym przez kwartet Bradforda i Gjerstada dowodzi jednak, że mamy w tym przypadku do czynienia z pełnokrwistym improwizowanym free jazzem, który przypomina lata świetności gatunku, potwierdzając jednocześnie, że ta muzyka jest wciąż żywa i potrafi tętnić niespotykaną na co dzień energią.
