Pracujemy nad nową odsłoną serwisu. Możesz napotkać drobne błędy edycyjne, które na bieżąco usuwamy. Dziękujemy, że jesteś z nami!
Roy Haynes, drums; Chick Corea, piano (3,7); Roy Hargrove, trumpet (1, 4, 5, 6, 9 and 10); Martin Berejano, piano (1, 2, 4, 5, 6, 8, 9 and 10); Jaleel Shaw, alto sax; Marcus Strickland, tenor sax; David Wong, bass; Roberto Quintero, Robert Rodriguez, Craig Haynes, percussion
Gdy Roy Haynes miał około dwudziestu lat, został członkiem zespołu Charliego Parkera. Tak daleko sięgają początki jego kariery. Dziś ten zasłużony perkusista, legenda be-bopu, ma 93 lata. I niewiele się zmieniło, choć z przyczyn oczywistych nie jest już muzykiem „Birda”, z winy samego saksofonisty.
I w wieku 85 lat Haynes wydał swoją nową płytę – jeszcze w 2011 roku. „Roy-Alty” to po prostu cudeńko. Nie dość, że w ramach bonusu dostajemy Chica Coreę na klawiszach i Roya Hargrove’a na trąbce, to jeszcze wielki perkusista serwuje same fantastyczne bopowe standardy. Od „Off Minor” Theloniousa Monka po „Milestones” Milesa Davisa, które Haynes gra nie jak namyśloną, modalną kompozycję Davisa a tak, jak grał ten numer z Parkerem w 1947 roku. Ostro i do przodu. Same konkrety. Co jeszcze…”Grand Street” Sonny’ego Rollinsa, „These Foolish Things” duetu Maschwitz/Strachey czy „Passion Dance” McCoya Tynera. A żeby nie było jednak zbyt muzealnie, Haynes zaprosił do udziału młodzież, którą uznaje za “przyszłość jazzu”: Jaleela Shaw na saksofonie altowym, pianistę Martina Bejerano i basistę Davida Wonga. Nic tylko słuchać. Serio.
