Clark Terry – trumpet, flugelhorn; Chico O’Farrill – conductor; Ernie Royal – trumpet, flugelhorn; Grady Tate – drums; Chano Pozo – latin percussion; George Duvivier – bass; Everett Barksdale – guitar; Barry Galbraith – guitar; Frank Malabé – latin percussion; Chico O’Farrill – conductor; Bobby Rosengarden – latin percussion; Snooky Young – trumpet, flugelhorn; Joe Newman – trumpet, flugelhorn; Julio Cruz – latin percussion
Siłą sprawczą tej mieszaniny latynosko-jazzowo-rock’n’rollowej jest Chico O’Farrill, zresztą współautor wraz z Clarkiem Terrym tytułowej kompozycji Spanish Rice. Nie bez znaczenia są także zaproszeni goście, szczególnie sekcja trąbek, w której na pierwszy plan wysuwają się solówki Terry’ego oraz jego wokalizy przybliżające, poprzez pełne humoru imitacje, słynne ikony jazzu: Louisa Armstronga, Counta Basiego, Ornette’a Colemana, Deana Martina, Duke’a Ellingtona, Jimmy’ego Rushinga i innych.
Krótko mówiąc, ten porywający latynosko-jazzowy konglomerat daje każdemu z muzyków okazję do zaprezentowania solowych umiejętności, co ci z kolei czynią z wdziękiem, równocześnie respektując aranżacyjne pomysły lidera. Powstała z tego ciekawa płyta, oddająca ducha muzyki latynowskiej, ale też niebędąca kolejną kopią grania w stylu rumby, bolera, guarachy albo bluesa. Polecam tę historyczną płytę jednak głównie ze względu na kunszt biorących udział w sesji muzyków.