piano solo

Calma

Wiele razy przytrafiało mi się w cierpkich słowach wypowiadać się o Omarze Sosie. Uwagi te dotyczyły zarówno jego koncertów, których w Polsce dał nie mało, ale również jego autorskich płyt. Sytuacja zmieniła się dopiero kiedy wpadła mi w ręce jego bigbandowa płyta „Ceremony”. Wówczas jednak upatrywałem zmiany swojego nastawienia w aparacie wykonawczym, który Sosa sobie i słuchaczom zaaplikował. Wytłumaczyłem sobie, że to pewnie dlatego, że orkiestra wspiera pianistę, zmieniło się moje postrzeganie jego muzyki.

To Whom it May Concern

Należy zacząć od tego, że płyta ta zdecydowanie pozostawia niedosyt – bo chce się więcej! Więcej utworów – album obejmuje ok. 50 min. muzyki, więcej takiej sztuki i więcej takich artystek! Sztuka Irène Schweizer jest niebanalna, odważna, a przede wszystkim bardzo smaczna i niech nikt nie mówi, że „kobieca”. Bo wtedy przychodzą na myśl niekoniecznie najlepsze skojarzenia. To prawda, że nie mamy w jazzie za wiele pianistek czy instrumentalistek w ogóle.

10 lat samotności - koncertowy box Brada Mehldaua

Fragmenty 19 solowych koncertów zagranych na przestrzeni ostatnich 10 lat nagrane na 8 czarnych płytach - prawdziwa gratka dla miłośników twórczości Brada Mehldaua trafi do sklepów 16 października. Miesiąc później muzykę nagrania będą dostępne w formacie CD i w postaci plików. Oj, będzie z tym albumem dużo radości!

Play Blue - Oslo Concert

Paul Bley, nestor kanadyjskiego jazzu, dziś prawie 82-letni muzyk, urodzony w Montrealu, ale mieszkający przez długą część swojego życia w Stanach Zjednoczonych, ten „jeden z niewielu” pianistów, któremu przypadła w udziale współpraca z legendarnym saksofonistą, Ornette Colemanem.

Ale Bley nie definiuje siebie poprzez relację z Colemanem. Nie musi. Poprzez własną, bogatą, zarówno w kontekście wydawniczym, jak i stylistycznym, twórczość uważany jest za jedną z kluczowych osobistości kanadyjskiej muzyki jazzowej.

Die Kunst der Fuge

"Jego gra wywołuje w mojej głowie obraz trenowanej foki, która wygrywa "Boże, chroń królową" na zestawie samochodowych klaksonów." - pisał krytyk John Beckwith o Glennie Gouldzie i jego interpretacji "Sztuki Fugi" Jana Sebastiana Bacha. Ku zdziwieniu wielu, raczej nikt nie napisze tak o najnowszym albumie Marcina Maseckiego.

Aeriol Piano

Kris Davis to jedna z najciekawszych pianistek nowojorskiej sceny improwizowanej. Zauważył to nie tylko krytyk New York Timesa Ben Rattlif, umieszczając ją w swoim zestawieniu "New Pilots at the Keyboard", szefowie wydawnictwa Fresh Sound, dla którego zrealizowała już 4 płyty, czy wreszcie Pedro Costa z portugalskiego Clean Feed Records, który zaprosił ją do wydania m.in. płyty "Paradoxical Frog" w trio z Ingrid Laubrok i Tyshawnem Sorey'em.

Rio

Zbieranie płyt Keitha Jarretta może przypominać uzupełnianie kolekcji współczesnego malarstwa czy rzeźby.

Jazz Jantar: Vijay Iyer Solo - spontaniczna architektura

Vijay Iyer jest wielki. Obserwowanie podróży, jaka zaczyna się wraz z położeniem rąk na klawiaturze, jest czymś fascynującym, skłaniającym nie tylko do zasłuchania, ale także do namysłu nad współczesną muzyką. Piękny solowy koncert, ostatni na swej europejskiej trasie, zagrał wczoraj w Klubie Żak, na Festiwalu Jazz Jantar Vijay Iyer.

Posłuchaj fragmentów nowej płyty Keitha Jarretta!!!

To był 9 dzień kwietnia 2011 roku. Do Teatro Municipal w stolicy samby przyjechała chyba największa współczesna ikona jazzu. Sam. 40 lat wcześniej nagrał płytę "Facing You" - pierwszy album wydany dla ECM, od razu piano solo. Potem takich albumów przydarzyło mu się kilka.

Rio - Brazylia bierze wszystko - nawet Keitha Jarretta

Letnie igrzyska olimpijskie w roku 2016, Mistrzostwa Świata w piłce nożnej w 2014 a już w październiku (niektóre źródła podają 1 inne 18 a jeszcze kolejne 26 października) ukaże się nowa płyta Keitha Jarretta nagrana podczas solowego koncertu w Rio de Janeiro. Prawdopodobnie tak będzie wyglądała okładka tego albumu. Album ukaże się oczywiście nakładem wydawnictwa ECM. 

Strony